All Posts By

Eveline

Wat is de relatie tussen mens en natuur op USP?

Door | nieuws | Geen commentaar

De nieuwe muurkrant is uit. Deze editie staat in het teken van de natuur op het Utrecht Science Park.  Centraal staan de vragen: ‘How Nature Helps Man to Take Root & Man Helps  Nature to Take Root’ en ‘How Nature Makes Soap out of Organic Waste’. De bijdragen zijn van kunstenaars Laurent Tixador en Van Blankensteyn (Guido Marsille en Alexander Prinsen).

Laurent Tixador is op zoek naar participanten die kunnen helpen met het bouwen van boomtoren en die houden van wild kamperen…meer weten? Mail: hanneke@departmententofserch.nl.

De muurkrant is te vinden op de barn bij de universiteitskantine voor het Educatorium (Genevelaan, USP).

Muurkrant Laurent en Guido

Workshop Scenario Machine: groei van welvaart of consumptie?

Door | nieuws | Geen commentaar

Een nieuwe sessie van de Scenario Machine van Monnik vindt plaats op woensdagochtend 24 mei  van 9:30 tot 13:30 uur in het Educatorium, kamer achter de receptie.

Hoe onderneem je in een samenleving die draait om welvaart distributie?
De moderne geschiedenis bestaat uit een opeenvolging van disruptieve innovaties van boekdrukkunst naar stoommachine, en van verbrandingsmotor naar digitale computer. Deze cycli van creatieve destructie vernietigden banen en elites, en creëerden weer nieuwe. En zij brachten de welvaart, gezondheid en veiligheid die we vandaag kennen. Maar volgens vele economen zou de huidige golf van automatisering wel eens tot een herschikking van de economie kunnen leiden waarbij menselijk arbeid steeds minder nodig is in het produceren van economische welvaart. Hoe onderneem je in een duurzame en inclusieve samenleving die draait om de distributie van welvaart in plaats van het doen groeien van productie en consumptie. Voor welk soort innovatie zal er een markt zijn? Naar welk soort vooruitgang zal vraag zijn? Hoe zal ondernemerschap er uitzien en waar zullen consumenten in geïnteresseerd zijn?

Sleutelwoorden: Automatisering, Markt, Regelgeving, Valorisatie, Derde Geldstroom, Incubators, Start-ups, Basisinkomen, Ondernemerschap, Disruptie, Creatieve Destructie, Vooruitgang, Werkgelegenheid

Meld je aan!
Wij zoeken een deelnemersgroep met een diversiteit in kennis, kunde en achtergrond geïnteresseerd en gerelateerd aan het thema’s van de masterclasses. Van academici tot ervaringsdeskundigen, hobbyisten tot professionals, en geschiedschrijvers tot toekomstdenkers zijn allen welkom.

Om je aan te melden en voor vragen, neem contact op met:
Kate Armstrong: k.i.armstrong@students.uu.nl  (EN)
Edwin Gardner: edwin@monnik.org / 06 144 525 61 (EN/NL)

IMG_6827 2IMG_6828 2

Persbericht: ‘Methode Kunstenaar’

Door | highlights, nieuws | Geen commentaar

Persbericht, Utrecht 19 april 2017

Department of Search introduceert in het Utrecht Science Park de ‘Methode Kunstenaar’

Department of Search is een nieuwe ‘faculteit’ op het Utrecht Science Park, een door kunstenaars opgerichte organisatie. Een departement van het zoeken, maar ook voor het zoeken. Dit nieuwe ‘departement’ koppelt kunstenaars aan de wetenschapspraktijk van het Utrecht Science Park, biedt hen ruimte voor onderzoek en experiment en geeft hen opdracht voor het ontwikkelen en presenteren van nieuw werk.

Het eerste grote project van Department of Search is Zero Footprint Campus. Gedurende een jaar hebben 12 kunstenaars een artistiek onderzoek gedaan naar de (on)mogelijkheden van een Zero Footprint Campus. Hoe lenen dit gebied en zijn gebruikers (onderzoekers, studenten, kantinemedewerkers, beveiligers) zich voor het maken van een nieuw kunstwerk? En hoe kan dat werk bijdragen aan of een ander licht werpen op onze zoektocht naar een duurzame samenleving? Er wordt intensief samengewerkt met de deskundigen van Universiteit, Hogeschool en de andere (kennis)instellingen. Hierdoor kunnen de kunstenaars gebruik maken van de wetenschappelijke zoekmachine die het Science Park is.

In juni worden de zoektochten met rondleidingen, lunches, lezingen, debatten en workshops gepresenteerd. Iedereen wordt uitgedaagd mee te denken over tal van absurde, realistische, futuristische en kritische visies op de mogelijkheid van een zero footprint campus. Een faculteitsgebouw in de open lucht van het Department of Search fungeert als publiek platform waar de deelnemende kunstenaars hun zoekvragen presenteren en bijeenkomsten organiseren.

Deelnemende kunstenaars

Bureau d’Études • Friendly Stalking • Cynthia Hathaway • Arne Hendriks • Guido Marsille • Monnik • Read-in • Roel Roscam Abbing • Melle Smets • Helmut Smits • Laurent Tixador • Maarten Vanden Eynde

Praktische informatie 

Open podium van 1 t/m 25 juni 2017 op het Utrecht Science Park
• Instaprondleidingen: elke maandag 15.30 uur en vrijdag 14 & 16 uur
aanmelden niet verplicht maar wel gewenst gezien beperkt aantal plaatsen
• Groepsrondleidingen: op afspraak (max. 25 deelnemers)
Voor actuele agenda, update lezingen, workshops etc.: www.zerofootprintcampus.nl
Aanmelden of meer info: info@departmentofsearch.nl
Hoofdlocatie: Tijdelijk paviljoen van Department of Search, Genèveplein, USP

De zoektochten in het kort

Monnik verbeeldt en onderzoekt de toekomst van onderwijs en sciencepark in de Scenario Machine. Melle Smets vraagt zich af hoeveel zogenaamde Human Power Plants nodig zijn om de hele campus van energie te voorzien. Arne Hendrik probeert het verlangen naar groei te ontrafelen. Niets symboliseert volgens hem de vernietigende menselijke overgave aan groei beter dan haar belichaming in een kankercel. Guido Marsille werkt aan het ontwikkelen van een zuiver schoonmaakmiddel gemaakt van organisch afval uit de universiteitskantine. Read-in zoekt naar de onderliggende systemen van de in de bibliotheken gepresenteerde vakliteratuur en werkt aan een voorstel voor een inclusiever alternatief. Helmut Smits organiseert samen met KesselsKramer een campagne voor kraanwater omdat dit veel duurzamer is dan flessenwater en bovendien in Nederland op veel meer punten getest wordt dan water in flessen en dus vermoedelijk gezonder is. Het Franse Bureau d’Etudes stelt een rampscenario voor waarbij De Uithof overstroomt. Welke mogelijkheden zien zij als we cultuur en milieu van invloed willen laten zijn op de ontwikkeling van de campus? Cynthia Hathaway maakt op ambachtelijke wijze de eerste lokaal geproduceerde, duurzame campussweater. Maarten Vanden Eynde blikt vanuit een fictieve, verre toekomst terug op ons heden en verleden. Welke uitvindingen blijven op lange termijn echt betekenisvol? Laurent Tixador werkt aan een zoektocht naar de wederzijdse afhankelijkheid tussen de mensen en natuur. Wetenschappers volgen samen met Rolf Engelen een half jaar een kunstenaar met als doel meer wetenschappelijk inzicht te verkrijgen in de manier van werken en denken van de kunstenaar. En Roel Roscam Abbing onderzoekt de footprint die we in de ruimte achterlaten en gaat in zijn DIY spacekeet op zoek naar contact met satellieten en andere artificiële ‘sterren’ om erachter te komen waar we staan en waar we heengaan.

Achtergrond

Department of Search is na een jaar vooronderzoek opgericht door de Nederlandse kunstenaar Melle Smets, de in Nederland werkende ontwerper Cynthia Hathaway en curator Carlijn Diesfeldt. Zij zien de methode kunst(enaar) als een belangrijke stem in het grootschalige onderzoeksproject naar healthy urban living dat Utrecht Science Park is, omdat duurzaamheid niet alleen iets is wat we moeten gaan consumeren maar vooral een mentaliteitsverandering impliceert, een andere blik op de wereld, de realiteit en mogelijke oplossingen. Die oplossingen liggen niet alleen in het aanpassen van productieprocessen en consumentengedrag maar misschien wel vooral in het opnieuw doordenken van wat het probleem is, het zoeken van oplossingen op onbegane paden en het openstaan voor antwoorden van een heel andere orde. Daarin wil het Department of Search een rol spelen.

Zero Footprint Campus wordt georganiseerd i.s.m Gemeente Utrecht, Stichting Utrecht Science Park, Universiteit Utrecht en Stichting Aardschap en wordt mede mogelijk gemaakt door The Art of Impact, Mondriaan Fonds, provincie Utrecht, K.F. Hein Fonds, Stichting Doen en Prins Bernhard Cultuurfonds.

Gezocht: vrijwilligers, hosts, rondleiders & participanten!

Door | Geen onderdeel van een categorie, highlights, nieuws | Geen commentaar

Help mee met Zero Footprint Campus: we zoeken participanten voor verschillende projecten of  join our team!  Kom bouwen, hosten, cv uitbreiden en sfeer maken tijdens de eindpresentatie in juni 2017.

Eindpresentatie

Voor de presentatie van de 12 zoektochten bouwen we samen met de kunstenaars een ‘openlucht faculteit’. Er zijn geen wanden of plafonds, maar verder is alles aanwezig. Een receptie, brandblussers, een kantine en opslag, nooduitgangen, prullenbakken en al het andere dat zo typisch is. Zo krijgen alle 12 kunstenaars ook een kamer, inclusief kamerplant. Kortom: het wordt een bijzonder terrein! En voor de bemanning ervan zoeken wij mensen die het leuk vinden bezoekers uitleg te geven over Zero Footprint Campus. Omdat je medewerker wordt van onze fictieve faculteit, zoeken wij fantasierijke mensen.

Wij zoeken een klein en betrokken team

– Gastvrouwen/-heren voor bemannen informatiebalie, rondlopen op terrein en informatie geven, gezicht van ZFC. Met 2 vrijwilligers en een locatiemanager per dagdeel. En een selectie van de kunstenaars.

– Gastvrouwen/heren expositie Sterretoren , welkom heten, toezicht houden, informatie geven, verwijzen naar algemeen terrein. Met 2 vrijwilligers en kunstenaar Maarten Vinden Eynde (niet altijd aanwezig) per dagdeel.

Wij bieden actie op de Uithof in een uniek project

Een kans om bij te dragen aan een actief Utrecht Science Park. Meedenken, meepraten, horen en vertellen over bijzondere zoektochten naar duurzame ontwikkeling. Een gezellig en ervaren team, met aansturing door een locatiemanager, 6 shifts van 3- 4 uur, een bijzonder T-shirt, eten en drinken, gratis workshops, een infomeeting en een warm welkom!

 De details

– Periode 1 juni t/m 25 juni.

– Openingstijden ma t/m vrijdag, 10-18u, weekend 17, 24 en 25 juni, 12-18u

– Naast Educatorium, Geneveplein, Utrecht Science Park.

– Uitgangspunt 2 diensten van 3 a 4 uur per week, 6 tot 8 keer helpen totaal.

– Vrijwilligersvergoeding vanaf 10 diensten, in overleg.

– Woensdag 31 mei algemene kick-off, informatiemoment en start vieren.

Aanmelden of meer info? Mail Hanneke@departmentofsearch.nl

18527897_616130715250480_1604241780937106878_n

 

Workshop: Toekomst van Onderzoek & Wetenschap

Door | Geen onderdeel van een categorie, highlights, nieuws | Geen commentaar

Monnik organiseert op 19 april de tweede sessie voor hun project de Scenario Machine.

De Toekomst van Onderzoek en Wetenschap
Woensdagochtend 19 april van 9:30-13:30 uur in het Educatorium (let op: datum is gewijzigd)

Hoe bedrijf je wetenschap in een wereld van digitale netwerken en kunstmatige intelligentie?

Onze moderne samenleving is in grote mate het product van een enorme explosie aan verifieerbare kennis. Kennis waarmee we zinnige dingen kunnen zegen over de wereld, waarmee we genezen, ruimtereizen maken en steden bouwen. Maar van wie is deze kennis, wie betaalt ervoor, wie heeft er toegang toe, wie produceert het en waarom? Al deze vragen zijn allemaal in beweging en bestaan in het spanningsveld tussen paywalls en open access, kennisvalorisatie en het nut van fundamenteel onderzoek zonder directe toepassing. Daarnaast heeft ook automatisering en kunstmatige intelligentie impact op hoe onderzoek gebeurt. Wat wordt de rol van de wetenschappers wanneer AI-software patronen ontwaart in hoeveelheden data die voor de mens simpelweg on-analyseerbaar zijn, labs gerobotiseerd worden en AI op eigen houtje valide conclusies, hypotheses en falsificaties gaat produceren?

Sleutelwoorden: Big Data, Kunstmatige Intelligentie, Black-Box-Science, Open Access, Paywalls, Open Source, Creative Commons, Auteursrechten, Kennisvalorisatie

Meld je aan!
Wij zoeken een deelnemersgroep met een diversiteit in kennis, kunde en achtergrond geïnteresseerd en gerelateerd aan het thema’s van de masterclasses.Van academici tot ervaringsdeskundigen, hobbyisten tot professionals, en geschiedschrijvers tot toekomstdenkers zijn allen welkom.

Om je aan te melden en voor vragen, neem contact op met
Kate Armstrong: k.i.armstrong@students.uu.nl (EN)
Edwin Gardner: edwin@monnik.org / 06 144 525 61 (EN/NL)

24a76a44-3d1c-43f7-90d2-52fb94027d00

Een relikwie uit het verleden

Door | Geen onderdeel van een categorie, highlights, nieuws | Geen commentaar

Kunstenaar Melle Smets publiceert met enige regelmaat een column op DUB, Digitaal Universiteits Blad. De Fietspoolpunten zijn een erfenis uit een donkere periode van de Utrechtse geschiedenis. Melle bedenkt een nieuwe functie voor ze. Op dinsdag 4 april 2017 verscheen onderstaande column.

Een relikwie uit het verleden

De universiteit is een geoliede machine waar mens, computer en gebouw een eenheid vormen. Het systeem is na jarenlange oefening, opschaling en verfijning een uitmuntend staaltje efficiency geworden. De machine loopt als een zonnetje en er is niets aan de hand zolang je met je vingers of haarlokken uit de buurt blijft van de draaiende raderen. Het Department of Search doet sinds 2014 onderzoek naar het functioneren van de campus als Science Park van de toekomst.

Reputatie
Het Science Park heette tot voor kort De Uithof. Een naam met een niet al te beste reputatie. De associaties van winderig, kaal, anoniem oord waar je met overvolle bussen naartoe werd gedeporteerd, is een hardnekkige herinnering voor veel studenten. Net als de Bijlmer de perfecte verdwijnplek is voor papierloze mensen, Hoog Catharijne het heroïne-winkelhart van Noordwest-Europa was, is De Uithof de ideale locatie voor het overhevelen van illegale handelswaar.

Dat grootschalige modernistische projecten geen plek voor mensen zijn, is geen nieuws. Wat wel vreemd is, is dat het blijkbaar voor bestuurders te verleidelijk blijft om hun visie op de samenleving verbeeld te zien in steen. Zo ook vandaag de dag wordt de campus driftig verbouwd conform de nieuwste ideologische vergezichten. Maar soms kan één kwelgeest het machtsvertoon aan het wankelen brengen.

Achter tralies
Gerard T. werd op 12 februari 2016 veroordeeld tot 16 jaar cel voor vier bewezen verkrachtingen. Er waren nog 18 verdenkingen maar die werden niet hard gemaakt door het dna-onderzoek. Met het verdwijnen van de Utrechtse verkrachter achter de tralies kon de directie van het USP opgelucht ademhalen. Hij sloeg vooral toe in de rafelranden van de stad. Daar waar bosjes te over zijn en weinig sociale controle is. De campus is het ideale jachtterrein voor een serieverkrachter. Als de helft van de studenten woonachtig op de campus vrouw is, dan zijn er ruim 1250 potentiële slachtoffers die vroeg of laat een keer hun studentenkamer verlaten om vertier te zoeken in het Utrechtse. En de kale wegen die egaal verlicht worden met nitraatlampen bieden geen beschutting aan de eenzame fietser. In theorie hoefde Gerard T. zich alleen maar bij de invalswegen verdekt op te stellen en zijn kansen af te wachten.

Het idee dat een studente door deze schurk te grazen zou worden genomen, zou het toch al dubieuze imago een stevige deuk opleveren. Er moest een oplossing komen en het liefst één die in lijn zou liggen die het bestaande masterplan niet te veel zou veranderen. Een oplossing had kunnen zijn om meer winkels, horeca en studentenverenigingen toestemming te geven om zich op het terrein te vestigingen. Of in plaats van twee toegangen er tien te maken. Of de openingstijden van de universiteit aan te passen aan de 24-uurs economie. Maar dat zou te veel eer zijn aan deze potentiële kwelgeest en de heldere bestuurslijnen in het landschap vervagen.

Relikwie uit het verleden
De oplossing moest passen in de geest van de efficiëntiemachine. Zo kwam de fietspoolplaats in het leven. Op strategische plekken werden gele praatpalen geïnstalleerd die in direct contact stonden met de beveiliging van de campus. Meisjes konden zich bij zo’n paal melden waarop de beveiliging kleine karavanen organiseerde die zo met elkaar een veilige overtocht naar de bewoonde wereld konden ondernemen. Inmiddels zijn de palen ingehaald door de moderne technologie. De meisjes kunnen nu zelf de karavanen organiseren via een groepsapp. En nu de kwelgeest van Utrecht opgesloten zit, staan de palen werkeloos te wachten om opgeruimd te worden.

Waarschijnlijk kan het Gerard T. weinig schelen dat hij de inspiratie was voor de Fietspoolplaats. Het is echter een uniek communicatieapparaat in de Modernistische traditie van het oplossingsdenken. Nu dreigt de Fietspoolplaats verloren te gaan in de voortsnellende systeemverfijning die geen kwelgeesten duldt. De systeembeheerders mogen zich niet laten afleiden door stofdeeltjes, nostalgie of sentiment. Wellicht kan de Fietspoolplaats een ereplaatsje krijgen op het Genèveplein van de UU. Hier vormt zich in juni het nieuwe hart van de campus rondom Zero Footprint Campus. Wie op de knop drukt, krijgt een directe lijn met Gerard T. die ons zal huiveren en gerust te stellen wetende dat hij nog steeds in zijn cel zit.

fietspaal-1

Kan je met een sinaasappel de wc schoonmaken?

Door | Geen onderdeel van een categorie, highlights, nieuws | Geen commentaar

Samen met stagiaires van Life Science & Chemistry van de Hogeschool Utrecht en studenten van de faculteit biologie van de Universiteit Utrecht, onderzoekt Van Blankensteyn een allesreiniger op basis van sinaasappelschillen. De grondstoffen in de schil bieden vele kansen voor verdere verwerking naar hoogwaardige producten. De zoektocht van Van Blankensteyn omvat onder andere de volgende vragen:
– Kunnen we de sinaasappelschillen afvalstroom tot nul reduceren?
– Kunnen we dat op een natuurlijke manier doen?
– Hoe halen we de werkende stoffen uit sinaasappelschillen?

Van Blankensteyn nodigt iedereen uit om mee te denken en mee te onderzoeken. Stuur een mail naar: wasmiddel@vanblankensteyn.orgHU + UU Studenten bijeenkomst (3)

Ontgroening in het universiteitssysteem

Door | highlights, nieuws | Geen commentaar

De universiteit is een geoliede machine waar mens, computer en gebouw een eenheid vormen. Het systeem is na jarenlange oefening, opschaling en verfijning een uitmuntend staaltje efficiency geworden. De machine loopt als een zonnetje en er is niets aan de hand zolang je met je vingers of haarlokken uit de buurt blijft van de draaiende raderen. En dat is nu precies wat we wel hebben gedaan.

Het Department of Search heeft sinds september 2016 zijn deuren geopend op het Geneveplein. In het zicht van de grootste kantine op de campus leek het ons een A locatie om activiteiten te starten rondom de searchprojecten van kunstenaars. Een mooie rij bomen levert een prettig schaduwdak, een rij banken voldoende zitplekken en de kantine heeft openslaande deuren zodat het plein goed toegankelijk is.

Waar we ons eerst verlekkerden met het idee om het hele plein om te bouwen tot openluchtwerkplaats voor kunstproducties, leerden we al gauw dat het plein niet voor niets leegstaat. De optelsom van kabelgoten, brandweerdoorgangen, vuuroverslag risicozones, boomkruingrenzen, rioolputtoegang, vrachtwagendraaicirkels, zichtlijngarantie voor voetgangers, decibelgrenzen, samenscholingrestricties, etcetera, zorgt dat het plein nog maar enkele lege plekken biedt voor activiteiten. Na lange onderhandelingen met gemeente, universiteit en brandweer konden we binnen de bandbreedte van de regelgeving een opslagruimte neerzetten zonder publieksfunctie. Toestemming voor publieksactiviteiten wordt per geval beoordeeld en deze mogen alleen plaatsvinden op de nog regelvrije plekken op het plein en buiten college-uren.

Ondanks de vele restricties hoopten we met het openen van de deuren naar het plein een bruisend publieksprogramma te kunnen maken. Ons enthousiasme werd door iedereen aangemoedigd. “Wij pleiten daar al jaren voor”, verzuchtten de medewerkers van de vastgoedafdeling die onze ideeën als eerste aanhoorden. “De deuren open? Ja geweldig idee, hoeven we niet steeds helemaal om te lopen!”, riepen de medewerkers facilitaire dienst. De kantinebeheerder begon meteen te glunderen: “Goed plan! Kunnen we eindelijk een terras maken. Succes!”

Pas maanden later werden we ons langzaam bewust van onze eerste ontgroening in het universiteitssysteem. Iets wat iedereen al wist; de deuren blijven dicht. Niet dat iemand tegen is, maar het systeem duldt het niet. Het is eenvoudigweg te ingewikkeld. Wij tellen tot nog toe tien verschillende organisaties die meeregeren over de kantinedeuren.

Na maanden wachten op een antwoord op ons eerste verzoek of de deuren open kunnen als we een publieksactiviteit organiseren, kregen we antwoord. Ja, de deuren kunnen open maar dat vereist wel een aanpassing aan het gebouw. Om de klimaatbeheersing in de kantine te controleren moeten er nieuwe deuren in met tochtsluizen. Omdat het gebouw onder architectuur is gebouwd, zal de architect Rem Koolhaas zijn goedkeuring moeten geven. Daarnaast moet er een nieuw ICT netwerk worden aangelegd vanaf de hoofdserver naar de deuren. Deze nieuwe kabels kunnen de deuren aansturen als hoofdentree. Nu is het uitsluitend een nooddeur-installatie. Ook zal er camerabewaking moeten komen om de beveiliging op afstand te kunnen doen. Door een nieuwe inloop zullen er extra schoonmaakwerkzaamheden nodig zijn die onder het calamiteitentarief gerekend worden omdat het buiten het vaste contract valt. Geschatte investeringskosten 40.000,- euro.

Een dure deur, zeker voor sporadische publieksactiviteiten met beperkte bevoegdheden. Nog steeds niet geheel doordrongen van ons ontgroeningsritueel zochten we naar eenvoudigere oplossingen. Kan er niet één deur open als wij een activiteit doen? Zoals bij elk ontgroeningsritueel worden de doorzetters uiteindelijk beloond met de waarheid. De diverse verantwoordelijken legden ons welwillend de systeemlogica van de universiteit verder uit.

Natuurlijk kunnen de deuren open. Maar omdat het al door zoveel mensen geprobeerd is, krijgt iedereen er schoon genoeg van om weer de hele discussie door te moeten. Om dit te ontzenuwen, is er een speciaal protocol ontwikkeld met codewoord overbruggingssleutel. Omdat het nooddeuren zijn, kan iedereen ze opendoen bij brand. Er zit geen slot op maar wel een stil alarm. Om het alarm tijdelijk te omzeilen is er de overbruggingssleutel die het stille alarm uitschakelt. De overbrugginssleutel mag alleen bediend worden door de bewakingsdienst die ter plekke blijft zolang de deur open is, om het ontstane beveiligingslek te bewaken.

Na een jaar zijn we door de ontgroening heen gekomen. We begrijpen nu de codetaal om toegang te krijgen tot de bypass. Een schouder ophalen, een knikje, een pruilende onderlip. Het waren hints die we over het hoofd zagen. Deuren open? Vraag naar de overbruggingssleutel en de deuren staan voor je open.

[Deze tekst verscheen begin maart 2017 als gastcolumn op het digitale universiteitsblad DUB]

deuren educatorium

De antropologie van voedsel en duurzaamheid

Door | highlights, nieuws | Geen commentaar

Donderdag 16 februari 2017 verzorgde Cynthia Hathaway een gastcollege op locatie voor studenten culturele antropologie op verzoek van dr. Fabiola Jara Gomez, docent /onderzoeker Culturele Antropologie Faculteit Sociale Wetenschappen Universiteit Utrecht

Dr. Fabiola Jara Gomez over dit gastcollege: “In Cynthia’s lezing, waarin we kennismaken met het werk en de doelstellingen van Department of Search, legt ze de verbinding tussen kunst en de behoefte aan het (opnieuw) uitvinden van onze relaties met onze omgeving. De culturele en sociale antropologie van de 21ste eeuw zijn inderdaad op zoek naar nieuwe manieren om de materialen van en in ons leven in te zetten en deze een actieve bemiddelingsrol te geven in de maatschappij. Dieren en zelforganiserende complexe systemen, zoals landschappen en voedselketens, moeten in onze samenleving een actieve aanwezigheid in plaats van een passieve aanwezigheid hebben. Om dit mogelijk te maken moeten we onze relaties in de wereld heroverwegen en deze beschouwen vanuit het perspectief van wederzijdse afhankelijkheid en niet vanuit een standpunt waarin de hegemonie van de mens bepalend is.

Zoals Cynthia tijdens haar lezing uiteenzette, moeten we in onze zoektocht openstaan voor de zaken die de ontwerpers tegenkomen terwijl zij hun leven actief vormgeven. Deze houding en de activiteiten en methoden die daarmee gepaard gaan, vinden hun weerklank in het wederzijds begrip van de mens en de maatschappij in hun omgeving in de hedendaagse antropologie. Daarnaast speelt het toenemende belang van het uitvinden van nieuwe methodologieën die het bemiddelende karakter van materialen en complexe systemen omvatten. Voorbeelden daarvan zijn de studie van de dynamiek van dagelijkse archiveringsmethoden, eetgewoonten of autorijden.

In haar lezing maakt Cynthia op een indringende manier duidelijk hoe hetgeen zich op de campus (De Uithof) afspeelt de hegemonische structuren weerspiegelt die door maatschappelijke fragmentatie en ecologische armoede worden opgelegd. De studenten wordt getoond hoe onderzoek en uitvinding van nieuwe methoden in deze structuren kunnen ingrijpen en de wijze waarop de campus is georganiseerd van binnenuit kunnen veranderen.”

thumb_DSC08194_1024  thumb_DSC08188_1024